نظر محمدرضا جوادی برای کتاب صوتی دروغگویی روی مبل

دروغ گویی روی مبل» از آن دسته رمان هایی است که در ظاهر درباره روان درمانی است، اما در واقع درباره دروغ هایی است که انسان به خودش می گوید. یالوم این بار به جای پرداختن به فیلسوفان و شخصیت های تاریخی، وارد اتاق درمان می شود و نشان می دهد که درمانگرها هم به اندازه بیماران آسیب پذیر، جاه طلب و گرفتار وسوسه های شخصی هستند. بزرگ ترین نقطه قوت کتاب، شخصیت پردازی آن است. تقریباً هیچ شخصیتی کاملاً خوب یا بد نیست و خواننده مدام بین همدلی و قضاوت نسبت به آن ها جابه جا می شود. روایت کتاب کشش خوبی دارد و برخلاف بسیاری از آثار روان شناسی، بیشتر شبیه یک رمان جذاب پیش می رود تا یک کتاب آموزشی. از طرف دیگر، بعضی بخش ها بیش از حد به توضیح نظریه های روان درمانی اختصاص پیدا می کند و ممکن است برای خواننده ای که صرفاً دنبال داستان است کمی طولانی به نظر برسد. همچنین پایان بندی کتاب به قدرت آغاز و میانه آن نیست و برخی گره های داستانی می توانستند تأثیرگذارتر بسته شوند. کتاب هم اطلاعات جدید درباره روان شناسی ارائه می دهد، هم شخصیت های پیچیده دارد و هم انسان را وادار می کند درباره انگیزه های پنهان خودش فکر کند..