نظر فوآد شعبانی برای کتاب صوتی هنر تنها بودن

«تنهایی، پایانِ اعتماد به دستانیست که روزی پناهت بودند؛ نه از سرِ نخوت، که از سرِ درماندگی پس از آنکه سقفِ آرزوهایت بر سرِ باورِ ساده ات فرو ریخت. این تنهایی، نخستین گامِ بازسازیِ خویشتن است؛ نه برایِ نفرت، که برایِ آنکه بیاموزی پشتیبانِ خویش باشی، چون دیگر کسی نیامد که آوارهای اعتماد را از رویِ شانهایت بردارد.» هنر تنها بودن کتابی در بابِ رهایی از وابستگی عاطفی، بازگشت به خویشتن، و یاد گرفتنِ زیستن با خود است. رنوکا گاورانی در این کتاب تنهایی را به عنوان یک خلأِ دردناک و خاموش نمی بیند؛ بلکه آن را لحظه ای می داند که آدمی، پس از فرو ریختنِ تکیه گاه های بیرونی و شکستنِ اعتماد، ناچار می شود به درون خود بازگردد و ستون های تازه ای برای ایستادن بسازد. هنر تنها بودن، کتابی است درباره ی آن لحظه ی سخت که اعتماد فرومی ریزد، اما درست از دل همان ویرانی، انسان یاد می گیرد تکیه گاهِ خودش شود و تنهایی را به هنری برای بازسازیِ خویشتن بدل کند.