نظر آبتین حاجی پور برای کتاب صوتی بینوایان

قبل از هر چیز اجرای و صدای این کتاب بینهایت خوب و عالی بود و وافعا از صدا پیشه و راوی محترم سپاسگزاریم. و اما در مورد رمان: بینوایان (Les Misérables) تنها یک رمان نیست؛ یک تجربه ی فشرده از رنج، اخلاق و امکان تغییر انسان است که مثل یک «ماشین عاطفی-اخلاقی» ذهن خواننده را درگیر می کند. این اثر نشان می دهد که انسان ها در مرز بین قانون، وجدان و عشق زندگی می کنند و حتی یک عمل کوچک مثل بخشش کشیش می تواند مسیر یک زندگی را از سقوط به تعالی تغییر دهد. به همین دلیل، اثر آن فقط در سطح فردی نمی ماند؛ وقتی چنین داستانی در ذهن نسل ها تکرار می شود، به تدریج می تواند نگاه یک جامعه به فقر، جرم و انسانیت را عمیق تر و انسانی تر کند، حتی اگر مستقیماً سرنوشت جامعه را تغییر ندهد. هشدار آنکه اگر در شرایط با ثبات عاطفی نباشیم 《بینوایان》 مهیب و کوبنده حملات اشک و حزن و اندوه را بر ما به عنوان خواننده خواهد نواخت. صادقانه تا کنون هیچ رمان اینگونه من را منکوب نکرده بود. و جالب آنکه اصلا قصد مطالعه آن را نداشتم با این استدلال دگم و کوته فکرانه که: 《داستان مشخص است، من که ژانوالژان و خانواده تناردیهه و کوزت را می شناسنم》. اما در حالی که از سرکنجکاوی صفحات اول را برگ زدم در روند رمان غرق گشتم. و فهمیدم غوطه خوردن در امواج اقیانوس با شنیدن تعاریفی از زیبایی آن متفاوت است!