نظر نرگس گیلانی برای کتاب کره؛ سرگذشت یک آشپز قاتل

کتاب دلنشینی بود. ترجمه روان و به زیبایی بار ادبی کتاب را منتقل می کرد. البته بعضی جریانات کتاب به حال خود رها شدن و پایانی برایشان نبود، مثلا اینکه بالاخره آیا واقعا کاجی قاتل بود؟ حتی گاهی بنظر میرسید ریکا (روزنامه نگار) توهمات و برداشتهای ذهن خودش را از کاجی منتقل می کرد. شخصیت های زیادی در کتاب نام برده میشوند که البته گاهی جنسیت آن ها برام مشخص نمیشد تا اینکه بیشتر جلو میرفتم و متوجه میشدم آن شخصیت مرد هست یا زن. از بعد روانشناسی هم اکثر شخصیتهای اصلی داستان از ترومای کودکی رنج میبردند و مشکلات حل نشده زمان کودکی شان تاثیر مستقیم بر رفتارها و نگرش بزرگسالی شان گذاشته بود. اما علیرغم تمام اینها، کتاب به حدی کشش و جذابیت داشت که ترجیح می دادم تندتر بخونم و تمومش کنم و البته هر از گاهی به خودم تاکید میکردم حتما یک بار دیگر این کتاب را عمیق تر خواهم خواند.