نظر جمال سلیمانی برای کتاب رودی به نام زمان

راوی داستان، «ماریانو»، پس از سال ها زندگی در شهر به زادگاه خود، جزیره ای دورافتاده در موزامبیک، بازمی گردد تا در مراسم تدفین پدربزرگش شرکت کند. اما به زودی روشن می شود که مرگ پدربزرگ آن قدرها هم قطعی نیست؛ او از جهان مردگان با نوه خود ارتباط برقرار می کند و رازهای پنهان خانواده را آشکار می سازد. این بازگشت به خانه، به سفری برای کشف گذشته، ریشه های خانوادگی و هویت فردی تبدیل می شود. این اثر آمیزه ای از رئالیسم جادویی، اسطوره، تاریخ و تأملات فلسفی درباره هویت، مرگ و حافظه جمعی است