نظر Alireza.Khan برای کتاب صوتی خداحافظ گری کوپر

خداحافظ گری کوپر را می توان روایت دلزدگی نسلی دانست که از همه چیز بریده اما جایگزینی برای آن نمی یابد. رمان در ستایش آزادی آغاز می شود، اما هرچه پیش می رود، شخصیت هایش بیشتر به انسان هایی خسته و معلق می مانند که میان فرار و ماندن سرگردان اند. بسیاری از گفت وگوها و تأملات کتاب نیز گاه چنان در مفاهیم انتزاعی غرق می شوند که از ضرباهنگ داستان می کاهند و به جای برانگیختن اندیشه، حس تکرار ایجاد می کنند. با وجود مهارت رومن گاری در شخصیت پردازی و نثر، این اثر برای همه خوانندگان قانع کننده نیست؛ زیرا بیش از آن که راهی به سوی کشف معنا بگشاید، در کوچه های بن بست بی قراری و یأس پرسه می زند.