نظر طاهره ذبیحی برای کتاب غم‌های عجیب و زیبای ایوا لوندر

سبک کتاب رئالیسم جادویی بود, یه جاهایی منو یاد صد سال تنهایی مینداخت، ممکنه بعضیا نپسندن چون دور از واقعیته اما من دوسش داشتم، پایان قشنگی داشت بازهم قدرت عشق برتر از همه چیز بود