نظر محمدعلی آزادوند برای کتاب صبحانه در خانه سوخته

همه ی کتاب های ترجمه شعر جهان به زبانی نوشته شده اند که متعلق به پنجاه سال پیش است. مطنطن و پرطمطراق و کلیشه ای که با روحیات ادبی امروز تطابق ندارد. نیاز به بازنویسی ترجمه ها احساس می شود، به طوری که اولا فرهنگ زبان مبدا را بتوان در آن احساس کرد و ثانیا مخاطب امروز شعر فارسی بتواند نوعی ارتباط با آن برای خود تعریف نماید. این ترجمه ها فاقد کارکرد و ایجاد حس زیبایی و لذت شاعرانه هستند.