نظر محمدرضا جوادی برای کتاب صوتی هنر برقراری ارتباط

کتاب هنر برقراری ارتباط از تیچ نات هان برخلاف بسیاری از کتاب های ارتباطی، روی تکنیک های مذاکره یا زبان بدن تمرکز ندارد؛ بلکه ریشه ارتباط را در «آگاهی» و «حضور ذهن» می بیند. نویسنده معتقد است بیشتر سوءتفاهم ها از اینجا شروع می شوند که ما نه خودمان را می فهمیم و نه واقعاً به دیگری گوش می دهیم. بخش های مربوط به گوش دادن عمیق، گفتار محبت آمیز و ارتباط با خود، از نقاط قوت کتاب هستند و نثر آن ساده، آرام و قابل فهم است. اما اگر بخواهیم سخت گیرانه نگاه کنیم، کتاب برای همه جذاب نیست. بسیاری از ایده های آن بارها با مثال ها و مفاهیم مشابه تکرار می شوند و کسانی که دنبال راهکارهای عملی، علمی یا روان شناسی مدرن هستند ممکن است آن را بیش از حد معنوی و آرمان گرایانه بدانند. تکیه شدید کتاب بر آموزه های ذن و ذهن آگاهی باعث شده برخی مطالب بیشتر شبیه مراقبه و خودشناسی باشند تا آموزش مستقیم مهارت ارتباطی. در مجموع، «هنر برقراری ارتباط» کتابی آرام، انسانی و تأمل برانگیز است که بیشتر به شما یاد می دهد چگونه با حضور ذهن و همدلی به دیگران نزدیک شوید، نه اینکه چگونه در بحث ها برنده شوید یا روابط را مدیریت کنید.