نظر محمدرضا جوادی برای کتاب صوتی ویچر - کتاب اول: آخرین آرزو

مجموعه ویچر از آن دسته آثار فانتزی است که بیشتر از آنکه روی نبردهای عظیم یا جادوهای پرزرق وبرق تمرکز کند، روی انسان ها، اخلاق و انتخاب های دشوار دست می گذارد. گرالت، شکارچی هیولاها، مدام با موقعیت هایی روبه رو می شود که در آن ها تشخیص «خوب» و «بد» تقریباً غیرممکن است و همین خاکستری بودنِ جهان داستان بزرگ ترین نقطه قوت آن است. اگر بخواهم سخت گیرانه نگاه کنم، جهان سازی آن قدر عمیق و شگفت انگیزی ندارد و گاهی روایت بین شخصیت ها و خطوط داستانی مختلف پراکنده می شود. بعضی خوانندگان هم از ریتم نسبتاً کند بخش هایی از مجموعه یا پیچیدگی روابط سیاسی آن خسته می شوند. اما نقطه ای که ویچر را متمایز می کند، شخصیت پردازی فوق العاده و دیالوگ های هوشمندانه آن است. گرالت، ینفر و سیری فقط شخصیت های فانتزی نیستند؛ هر کدام زخم ها، تناقض ها و انتخاب هایی دارند که واقعی به نظر می رسند. به همین دلیل بسیاری از خوانندگان بیشتر از آنکه عاشق دنیای ویچر شوند، عاشق شخصیت هایش می شوند.