نظر ساحل عابدی برای کتاب صوتی دختران گمشده ایرلند

کتابی اجتماعی با مضمون اینکه زنی ثرتمند در اثر بی قانونی همسرش و بعد مرگ آن ثروت و نامش را از دست می ده و مجبور می شود به کلبه ی عمه ی پیرش که چندین مدت است فوت شده با دخترش برود. عمه اش در زمان جنگ جهانی دوم عاشق خلبان آلمانی می شود ولی به دلایلی ازدواج نمی کنند. ژانر کتاب عاشقانه (رمانتیک) هست. ولی خوب، درک نمی کنم، وقتی دو شخصی که از رابطه ی قبلیشون چنان که نویسنده توضیح می دهد شکست خوردن چطور انقدر راحت می تونن دوباره به کسی دل ببازند. غیرقابل درک هست برای من. از طرفی بنظرم لیدیا یک احمق بود؛ چطور می شود که یک آدمی کل زندگی و بدبختی شو به یک سایه بگوید. انتظار داشتم درمورد زندگی عمه نلی و هیجان های زندگیش بیشتر گفته شود. داستان دور محور این بود که لیدیا مورد توجه مردانی قرار می گرفت که باهاش آشنا می شد. نمی دونم کل داستان برام شبیه دهن کجی بود بیشتر. شاید مشکل از منه، نباید کتابای عاشقانه بخونم. یک کتابی خونده بودم "دختران گمشده پاریس" اون برام دلچسب تر بود. فکر می کردم اینم شبیه اونه ولی نبود.