نه تنها یکی از بهترین کتاب های هوشنگ مرادی کرمانی، بلکه یکی از بهترین کتاب های ایرانی بود که خوندم. نمی دونم چطوری میشه که یک نویسنده اینقدر صمیمی و عامیانه و در عین حال بی نقص بنویسه؛ طوری که هم یک فرد ناآشنا با ادبیات و مطالعه ازش لذت ببره، هم یک کتاب خوان حرفه ای.