نظر محمدرضا جوادی برای کتاب صوتی برزه دماغ

بزرگ ترین نقطه قوت کتاب این است که فضای بومی و آدم هایش را زنده و واقعی نشان می دهد؛ طوری که احساس می کنی داری حرف ها و ماجراهای چند نفر را از نزدیک می شنوی. بعضی بخش های کتاب واقعاً بامزه هستند و لبخند روی لب خواننده می آورند. اما از طرف دیگر، کتاب گاهی بیش از حد روی شوخی ها و فضای محلی حساب باز می کند. بعضی صحنه ها کش دار می شوند و داستان آن طور که باید جلو نمی رود. اگر خواننده با فرهنگ و اصطلاحات آن فضا آشنا نباشد، ممکن است بخشی از جذابیت کتاب را از دست بدهد و حتی بعضی شوخی ها برایش چندان خنده دار نباشد. مشکل دیگر این است که بعضی شخصیت ها عمق زیادی ندارند و بیشتر شبیه تیپ های آشنایی هستند که برای خنداندن ساخته شده اند. به همین دلیل بعد از تمام شدن کتاب، شاید داستان یا شخصیت خاصی برای مدت طولانی در ذهن نماند. در مجموع کتابی است که بیشتر به خاطر حال وهوایش خوانده می شود تا داستانش. اگر دنبال یک اثر طنز سبک و سرگرم کننده باشی، احتمالا از آن لذت می بری؛ اما اگر انتظار یک داستان خیلی قوی یا اثری عمیق و ماندگار داشته باشی، ممکن است کمی ناامید شوی.