نظر ن_صفری برای کتاب سقوط

درود قبلا بیگانه رو از کامو خونده بودم، روح رومان بر خلاف محیطش اونقدر سرد وناامید کننده بود که چند سال طول کشید تا قانع شدم سقوط این نویسنده رو بخونم داستانی فلسفی، تلخ وواقعی از درون مایه‌های ذهن انسان. بنظر من نسبت به بیگانه مایه دارتر وپخته تر بود. مخصوصا با تحلیل آقای گلشیری در اول داستان که کلیدرمز گشایی داستان رو به خواننده غیر حرفه‌ای آثار کامو میده. اما فقط فکر کنم دو تا اشکال ترجمه وجود داشت: یه جا که هوا سرد و مه گرفته بود کلمانس گفت نور نیون و ژنیور که منظور همون جنریک یا جنرال الکتریک خودمون هست (generique)، در حقیقت همان نور لامپهای نیونی هست که تو سرما و مه مشجر و گنگ اجسام رو نشون میده که کاملا با فضای صحبت و فکر گوینده همخوانی داره. جای دیگه باز در مورد نوشیدنی کلمه ژنیور ترجمه شده که اون ژونیپر هست توت درخت عرعر که ازش جین و نوشیدنی درست میکنن.