با سلام. داستان خوبی بود. به نظرم جزو ان دسته داستانهای جنایی بود که خیلی ساده اتفاق افتاده و پیچ و خم و چالشی نداشته، آنقدر که میشد حدس زد یا پدر دختر و یا خود بهرام قاتل باشه. با اجرا و صدای بسیار خوب اقای نیما رییسی هم که بخوبی میشد تصویر سازی کرد.
متاسفانه در قرن حاضر با تمام پیشرفتها، هنوز در دنیا چنین جنایاتی را شنیده یا میخوانیم. پدر مقتدر و بی رحمی که از سر نادانی و عرور بی معنا خودش را صاحب دخترش میداند و اگر رفتاری خلاف میل او انجام دهد به بدترین شکل او را تنبیه میکند و کشتن وی برایش درستترین کار است. در ایران خودمان در سالهای اخیر کم ندیده ایم از این مکافات
از داستان هم لذت بردم و هم خیلی هم متاسف شدم و امیدوارم دختران بی دفاع در هر کجای دنیا از دست بی خردیهای بعضی مردان در جایگاه همسر و پدر نجات پیدا نمایند.
متاسفانه در قرن حاضر با تمام پیشرفتها، هنوز در دنیا چنین جنایاتی را شنیده یا میخوانیم. پدر مقتدر و بی رحمی که از سر نادانی و عرور بی معنا خودش را صاحب دخترش میداند و اگر رفتاری خلاف میل او انجام دهد به بدترین شکل او را تنبیه میکند و کشتن وی برایش درستترین کار است. در ایران خودمان در سالهای اخیر کم ندیده ایم از این مکافات
از داستان هم لذت بردم و هم خیلی هم متاسف شدم و امیدوارم دختران بی دفاع در هر کجای دنیا از دست بی خردیهای بعضی مردان در جایگاه همسر و پدر نجات پیدا نمایند.