نظر م مسعودی برای کتاب برادر

داستانی مربوط به جامعه دهه ۶۰ و نهایتاً ۷۰ فکر می کنم که دوران گذر از سنت محض به سمت دوران نسبتاً نوین نه کاملاً مدرن. گلایه از دید دوگانه نسبت به فرزندان دختر و پسر که در عین حال نویسنده از جانب راوی که دختر بزرگ خانواده است تفاوت رفتار والدین نسبت به خودش و برادر کوچکتر را در چندین مورد یادآور شده است. ولی به عنوان کسی که این دوران را تجربه کرده والدین خیلی هم سختگیر نبودند. در عین حال نویسنده گریزی هم به روزگار پس از آن زده و از جریان سفارش و پارتی بازی و وراثت برگزیده برای پیشرفت در امور جامعه و..... صحبت به میان آورده و قصه تقریبا روان پیش می رود. در ادامه مانند رمان های دهه ۵۰ (شاید بتوان گفت) نویسنده با یک اتفاق نادر و احساسی وقایع را به سمت دگرگونی پیش می برد و کاملا سریع و بی صبرانه بیماری برادر و کم طاقتی و استیصال پدر را به کمک می گیرد تا در قالب بازخوانی یک کتاب از خاطرات دو برادر که در جنگ جهانی دوم گرفتار سربازی ناخواسته شده اند و راه گریزی ندارند گرفتاری و عجز برادر بیمارش را پایان بخشد و مثل یک فیلم هندی سرنوشت برادر و پدر را به یکدیگر گره بزند. البته لازم است بگویم نویسنده به صورت اجمالی از تمام جهات به تغییرات جامعه در گذار موردنظرش پرداخته آن جا که از مهاجرت هم دانشگاهی اش به عنوان یک جوان خاص و فرهیخته سخن می راند و سرخوردگی خودش به عنوان کسی که حاضر نبوده مانند اکثر هم سالان و هم دوره ای هایش جذب جو حاکم بر جامعه بشود را دلیل انفعال و خمودگی اش دانسته است.