نظر Mandana برای کتاب ماهی سیاه کوچولو

«ماهی سیاه کوچولو» فراتر از یک داستان ساده، یک بیانیه در ستایش تفکر انتقادی است. ارزش ادبی این اثر در توانایی نویسنده برای گنجاندن مفاهیم پیچیده هستی شناسانه در قالب یک داستان کوتاه نهفته است. این کتاب همچنان به عنوان اثری که خواننده را به «خروج از منطقه امن ذهنی» دعوت می کند، جایگاه خود را در ادبیات معاصر حفظ کرده است. برخی از منتقدان، این اثر را به دلیل فضای حماسی و پایان بندی اش (که با مرگ قهرمان همراه است)، یک مانیفست سیاسی با رویکرد «مبارزه به هر قیمت» می دانند. از این دیدگاه، بهرنگی آگاهانه به دنبال القای روحیه شورش گری در نسل جوان بوده است. برخی دیگر معتقدند این کتاب بیش از حد بر «فداکاری» تأکید دارد، به طوری که ممکن است برای مخاطب کودک، مفهومِ «مرگ در راه هدف» را بیش از حد تقدیس کند. کتاب «ماهی سیاه کوچولو»، نوشته ی صمد بهرنگی، یکی از آثار نمادین و تأثیرگذار در ادبیات کودک و نوجوان ایران است. بهرنگی در این داستان از سبک «قصه در قصه» استفاده کرده است. داستان با روایت یک ماهی پیر برای دوازده هزار فرزند و نوه اش آغاز می شود و سپس به سفر حماسی ماهی سیاه کوچولو می پردازد. زبان کتاب ساده، روان و در عین حال کوبنده است که این ویژگی باعث شده مخاطب در هر سنی بتواند با متن ارتباط برقرار کند. برکه: نماد دنیای کوچک، محدود و امنی است که افراد در آن به روزمرگی دچار شده اند. ماهی سیاه کوچولو: نماد روشنفکر یا مبارزی است که مرزهای جغرافیایی و ذهنی را درمی نوردد تا به حقیقت (دریا) برسد. مرغ سقا: نماد قدرت های سرکوب گر و فریبنده ای است که با ظاهر خیرخواهانه، آزادی خواهان را به بند می کشند.