نظر حیدر شهسوار برای کتاب بیمار خاموش

به طور کلی کتاب خوبی بود و مثل تمام کتابای جنایی دیگه لحظه آخر حقیقت رو میگه ولی به نظرم اینکه تئو برای یه مدت طولانی آلیشیا رو تحت نظر بگیره دلیلی نداشت، یا می خواست باهاش ارتباط برقرار کنه یا نه اینهمه جاسوس بازی دلیلی نداشت و اینکه در مقایسه کتی و گابریل کتی ظاهرا علاقه چندانی به تئو نداشت و اولویتش با گابریل بود ولی گابریل هم آلیشیا و هم کتی رو باهم و به یک اندازه دوست داشت (هرگلی بویی داره) و خودش رو از هردوی اونها بیشتر... به خاطر همین وقتی احتمال میداد آلیشیا پارانویاش برگشته سعی نکرد رهاش کنه که اگه می خواست از دستش راحت شه به راحتی میتونست اینکارو بکنه، البته که داروهای ضد روانپریشی کلا چیزی از ادراک انسانی باقی نمی ذارن ولی با توجه به ویژگی های آلیشیا، ترجیح میداد اون رو در کنار خودش داشته باشه و کل کتاب حول محور عذاب وجدانی میچرخه که برای هیچکس سودی به همراه نداشت.