برخلاف اسمش، کتاب قرار نیست نسخهی انگیزشی برای شاد بودن بدهد. شوپنهاور با نگاه تلخ و بیرحمش مدام یادآوری میکند که زندگی همیشه مطابق خواستهی ما پیش نمیرود و خیلی از رنجهای آدم از توقعات بیپایانش میآید. جذابیت کتاب این است که خوشبختی را نه در هیجان و موفقیتهای بزرگ، بلکه در آرامش ذهن، تنهاییِ سالم و کم کردن وابستگی به نظر دیگران میبیند. بعضی جملههایش آنقدر صادق و سنگیناند که حس میکنی نویسنده سالها آدمها و ضعفهایشان را زیر ذرهبین گذاشته است.