نظر مهناز فروغیان برای کتاب دختری با هفت اسم: فرار از کره شمالی

خواندن این کتاب که یک سرگذشت نامه و خاطره نویسی سیاسی هست به شدت دل هر خواننده ای را به درد می اورد. اما نویسنده با مهارت بالا تنش و تعلیق را در طول روایت حفظ می کند و این باعث می شود در هر مرحله از فرار او ترس و نا امنی را عمیقا حس کنید اگر همه انسانها کره شمالی را از دریچه اخبار سیاسی می شناسند اما نویسنده تجربه زیستی خود را به تصویر می کشد. و به مصیبت های پناهندگان به خوبی اشاره کرده است. عنوان کتاب به نظرم استعاره ای از هویت زدایی و بازسازی هویت است که تلاشی برای بقا محسوب میشود. تحول نویسنده از دخنری که کاملا به حکومت وفادار است به زنی که با حقیقت جهان بیرون مواجه میشود شخصیتی بسیار جذاب را تشکیل میدهد صداقت بی پرده در بیان اشتباهات شخصی و شجاعت در روایت های خطرناک و پایان بندی امید بخش اما واقع گرایانه از نقاط قوت این کتاب هست من کتاب را فراتر از یک سرگذشت ساده یافتم چیزی شبیه یک سند حقوق بشری که قدرت اراده انسانی را به نمایش میگذارد این کتاب نه تنها برای علاقه مندان به ادبیات داستانی جذاب است که برای دوستداران علوم سیاسی و جامعه شناسی هم مفید خواهد بود. درد کتاب درد گرسنگی یا سختی نیست بلکه درد بی قدرت بودن است که حق وجود داشتن را از فرد می گیردشما با خواندن این کتاب بها می پردازید این بها از دست دادن آرامش ذهنی شماست چون شما رنج نویسنده را با خود تقسیم میکنید اما دردی که از این کتاب بر شما وارد میشود یک زخم گذراست اما اگاهی که از این کتاب به دست می اورید دائمی است. من از خواندن این کتاب بسیار خشنودم. با تشکر از کتابراه.