نظر ترانه کمالی برای کتاب صوتی شهر و دیوارهای نامشخصش

کتاب، داستان حضور مردی واقعی در دنیای سورئالی ست که نمیدانیم در ذهن ش هست یا در دنیایی ست موازی با دنیایی که زندگی اش میکنه! شخصیت اصلی یا راوی داستان در نقش دانای کل، پسری جوان اما روحا بالغ است فردی ست که گویی بارها زندگی کرده! تنها کسی که بین جمعی خواب زده، بیداره. کتاب در پوسته ی ظاهری روایتی رو دنبال میکنه اما در لایه های متعدد زیرین، خیلی ملایم، عمیق و فلسقی به تحلیل کلیت چرخه ی زندگی، ریشه ها، هویت و عادت و روزوارگی های انسان، تقابل شهود و منطق و آفرینش میپردازه. کتاب پر است از استعاره ها: شهر، دیوارهایی که بارها و بارها به آن پرداخته شده، مردمی که از گذشته ی خود جداشده و دچار فراموشی جمعی هستن، جدا سازی سایه ها از صاحبان شان و تب و هذیان هایی که در پی تحقیق به چرایی و چگونگی موجودیت دیوار بر راوی عارض شده و خیلی زیاد چیزهای دیگر. نویسنده از نمادهای از پیش شناخته شده برای مضامین فلسفی موردنظرش و پیام های غیر مستقیم ش استفاده نمیکنه در عوض به چیزهای عادی، معنای کنایه آمیز و رازگونه می ده. خط روایت داستا عموما بین ذهن راوی و رویدادهای بیرونی در نوسان هست و این پیچش ها حس خوشایندی به مخاطب میده، ضمن اینکه همین مورد باعث به درون کشیده شدن و غرق شدن در داستان هست. من از هاروکی نوشته های زیادی خوندم اما هیچ یک مثل این کارش، به دلم ننشسته بود. بنظرم تخیل فقط وقتی بامعنی و پرکشش میشه که به دریاف های فلسفی و معناهای وجودی آفرینش گره بخوره. این کتاب صوتی، اولین تجربه ی شنیدن کتاب خوانی آقای اکرامی برای من بود، علاوه بر تحسین م از مهارت ایشون، بنظرم با توجه به ریتم و تم کتاب، صدای ایشون انتخاب مناسبی بود. [سکون و مه وارگی دو رکن جذاب این کتابند.]