نظر آیسان عباسی برای کتاب صوتی آخرین روز یک محکوم به اعدام

یه چیزایی توی داستان جالب بود ولی به نظر من خلاء زیاد داشت. راستش برام اصلا این داستان قابل باور نبود. بخصوص که ما اصلا دربارهء این محکوم هیچ چیزی نمی دونیم. نه می تونم ازش متنفر باشم و نه می تونم باهاش همدردی کنم. داستان از نگاه محکوم یه سری شرایط را توصیف کرده. وقتی وارد صحن دادگاه میشه به همه جا توجه داره و همه چیز را توصیف می کنه و به خودش امید میده. کمی هم شرایط زندان را توصیف می کنه. ولی حتی همینها هم برای من باورپذیر نیست چون من نمی دونم چه آدمی داره چنین واکنشی نشون میده و این افکار را داره. اصلا نمی دونم چه فکری دربارهء این آدم و افکارش و شرایط دادگاه و حتی واکنش مردم بکنم. برای همین به خودم میگم اینجوریه؟ خب به من چه. چون اصلا نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم.