نظر حانیه زادعباس برای کتاب صوتی قلعه‌ مالویل

از اون کتاب هایی یه که بعد از تموم شدنش فقط داستانش توی ذهنت نمی مونه؛ حسِ زندگی داخلش می مونه. وسط ویرانی و آخرالزمان، چیزی که کتاب راجع بهش حرف می زنه فقط بقا نیست، بلکه انسان بودنه. اینکه وقتی همه چیز فرو می ریزه، آدم ها واقعاً چه جوری می شن؟ خشن تر؟ مهربان تر؟ واقعی تر؟ مالویل عجیب قانع کننده ست؛ انگار داری کنار اون آدم ها توی قلعه نفس می کشی، غذا ذخیره می کنی، از تاریکی می ترسی و کم کم می فهمی تمدن چقدر نازک تر از چیزیه که فکر می کردیم. و قشنگی کتاب اینه که با وجود فضای سنگینش، فقط درباره ی نابودی نیست؛ درباره ی امید، رفاقت، قدرت، ایمان و ساختن دوباره ی زندگیه. از اون رمان هایی که آروم شروع می شن ولی بعد کم کم تو رو کامل می بلعن