نظر فائره سینایی برای کتاب صوتی جاده لس آنجلس

صدای راوی معرکه س. ترجمه هم روونه. داستان یه جور طنز آمیخته با ملالی داره که پوچی زندگی رو خیلی ساده تو زندگی سخت یه پسربچه نشون میده. آرتورو باندینی با گنده گویی هاش و آرزوهای عجیبش با اون کتاب نیچه زیر بغلش کنار مجله های مد، افکار بیمارگونه ش و عکس زن های زیبا، خیلی لعنتی و دوست نداشتنیه؛ با این حال نمیشه نخوندش و باهاش همراه نشد. درست مثل بوکوفسکی و جهان تلخ و واقعیش.