نظر فاطمه میر برای کتاب رباعیات خیام

ویژگی برجسته شعر خیام، صراحت و بی پیرایگی آن است. او برخلاف بسیاری از شاعران کلاسیک که معنا را در لایه های پیچیده و آرایه های ادبی پنهان می کنند، با زبانی روشن و مستقیم حرف می زند. همین سادگی باعث می شود که خواننده در نگاه اول خیال کند با شعرهایی آسان و کم عمق روبه روست؛ اما هر چه بیشتر می خواند، بیشتر درمی یابد که این سادگی فقط ظاهر ماجراست و پشت آن، اندیشه ای عمیق و گاهی تلخ ایستاده است. خیام در رباعیاتش، شک، تردید، ناپایداری جهان و محدودیت عقل انسان را به خوبی نشان می دهد. او به جای وعده های دور و مبهم، خواننده را به تأمل در «اکنون» دعوت می کند. این نگاه، شعر او را برای انسان امروز هم زنده و قابل لمس کرده است؛ انسانی که هنوز با اضطراب آینده، بیم مرگ و پرسش از معنای زندگی درگیر است.