نظر Sharif برای کتاب صوتی می‌خواهم بمیرم اما می‌خواهم تئوکبوکی بخورم

نقد کتاب این کتاب پیش از آن که ادبیات باشد، تجربه است؛ تجربه ای از زیستن با افسردگی خفیف اما مزمن، اضطراب اجتماعی، فرسودگی روانی و احساس بیگانگی با خود. نویسنده به جای ارائه روایتی داستانی یا اتوبیوگرافی متن را بر پایه گفت وگوهایش با روان درمانگر شکل می دهد. حاصل کار، اثری است که میان خاطره نویسی و ناداستان. نقاط قوت کتاب1. صداقت بی واسطه نویسنده بدون اینکه خود را قربانی مطلق یا قهرمان رنج نشان دهد، از تجربه های روانی اش حرف می زند. خواننده احساس کند با متنی «واقعی» مواجه است، نه اثری که صرفاً برای تأثیرگذاری عاطفی ساخته شده باشد. 2. بازنمایی رنج ها در زندگی مدرن نویسنده به خوبی وضعیت نسلی را تصویر می کند که باید همیشه موفق، اجتماعی، جذاب و کارآمد به نظر برسد، درحالی که در خلوت فرو می ریزد. 3. اهمیت دادن به فرایند درمانجلسات درمانی در این کتاب نه معجزه اند و نه نسخه های فوری. نقاط ضعف 1. ساختار پراکنده و نبود انسجام روایی نبود پیشرفت دراماتیک می تواند حس ایستایی ایجاد کند. 2. تکرار مضمونیبسیاری از دغدغه های راوی در بخش های مختلف تکرار می شوند. 3. سطحی ماندن برخی تحلیل هاگفت وگوهای درمانی در کتاب بسیار ساده و کوتاه اند و انتظار تحلیل عمیق روان کاوانه یا چارچوب نظری نداشته باشید. 4. داستان به جز در بخش آخر تقریبا هیچ راه حلی ارائه نمیداد و به شخصه برای من این پرسش رو ایجاد کرد که واقعا هدفش چیه؟ نیازمند نکات بیشتری بودم که برای عموم کاربرد داشته باشه اگرچه زندگی واقعی ممکنه همینقدر یکنواخت باشه ولی عموما انتظار شما از کتاب دربرداشتن مطالبی فراتر از یکنواختی های روزمره است. 5. با اینکه متن کتاب ساده است اما گاها قابل فهم نیست! نمیدونم اشکال در ترجمه است یا خود کتاب!