نظر ایرج عاشوری برای کتاب صوتی بیگانه

قدرت نگارش کامو در تصویرهای فوق العاده ای هست که به خواننده ارائه می کند. یک نواختی و کرختی زندگی شخصیت داستان در الجزایر مستعمره فرانسه به دقت و با مهارت چشم گیری تصویر شده است. گویی داریم از میان یک خواب عبور می کنیم. شخص اول داستان که خود روای نیز هست در عین واکنش پوچ گرایانه و خواب آلوده به محرک های اطرافش، به طور ناگزیری درگیر مسائل بقیه ی آدم ها می شود. انگار که او اراده ای از خود ندارد و بی اختیار به قعر حادثه کشیده شده است. به عنوان یک برداشت یا قضاوت شخصی، می توانم بگویم خود کامو و آثارش در پارادوکس جالبی قرار دارند. در آثار او همین کرختی و لاقیدی نهیلیست وار کاملا مشهود است، حال آن که او زندگی پرشوری در کنار معشوقه هایی متعددش داشته است. که نمونه گویای آن را در یادداشت ها و نامه های عاشقانه اش می توان دید. من جز ترجمه ی جلال آل احمد ترجمه ی دیگری از این اثر را نخوانده ام که در مقام مقایسه چیزی بتوانم بگویم ولی با شناختی که از قلم آل احمد دارم، او امضای خود را در جای جای ترجمه بجا گذاشته است که امیدوارم رعایت امانت در ترجمه کتاب شده باشد.