نظر Parisa برای کتاب صوتی آخرین انار دنیا

یک رمان تلخ و شاعرانه درباره جنگ، فقدان، امید و گم کردنِ هویت آدم هاست. باختیار علی داستان را طوری روایت می کند که مرز بین واقعیت و رویا مدام محو می شود؛ انگار همه چیز در مهِ خاطره و درد شناور است. قهرمان داستان بعد از سال ها زندان و رنج، دنبال پسرش می گردد، اما این جست وجو فقط پیدا کردن یک آدم نیست؛ در واقع دنبال گذشته، معنای زندگی و تکه های از دست رفته خودش می گردد. کتاب نشان می دهد جنگ فقط آدم ها را نمی کشد، بلکه حافظه، عشق و حتی هویتشان را هم تکه تکه می کند. یکی از قوی ترین ویژگی های رمان این است که با وجود تمام تاریکی ها، هنوز رگه ای از امید و انسانیت در آن زنده مانده. «انار» در کتاب بیشتر از یک میوه است؛ نماد زندگی، زایش، خاطره و چیزی ست که آدم با وجود همه ویرانی ها سعی می کند حفظش کند. فضای کتاب سنگین اما بسیار زیباست؛ پر از جمله هایی که حس می کنی بیشتر از اینکه خوانده شوند، باید لمس شوند. حس کلی رمان برای خیلی ها این است: انسان حتی بعد از نابودیِ همه چیز، باز هم دنبال کسی یا چیزی می گردد که ثابت کند زندگی هنوز معنا دارد.