نظر nasrin Samadi برای کتاب پدران و پسران

قصه دوتا جوون مفت خور که از قضا از طبقه بالای جامعه هستند گاهی خونه این یکی پلاسن گاهی اون یکی و خلاصه از بی دردی همه چیز رو می خوان انکار کنند... دهقانان و طبقه پایین باعث دردسرند و قدر خوبی ارباب ها رو نمی دونند... بحث بین پدر و پسر هم تو حاشیه هست و کوتاه آمدن نسل قبلی در برابرنسل جدید هرچند اشتباه بگویند و به هر نحوی می خوان رابطشون رو حفظ کننخلاصه یکی از کاراکترهای اصلی سه سال هست خونه پدر مادرش نرفته ترجیح میده خونه این واون وقتش رو بگذرونه و اون پیرمرد پیرزن هم که حاضرن واسش جونشون رو بدن.. با فرهنگ ما اصلا جور نیست مثلاً اینا میرن خونه زن جوانی بیتوته می کنن و می خورن و می خوابن وبحث فلسفی می کنن.. خخبه طور کلی قصه سرمایه دارهای بی دردی هست که فقط بلدن امرو نهی کنن و البته نویسنده که سعیش رو کرده بگه اینا مجانی برای دهقان ها کار انجام میدن مثلا درمان و اینا، و طبقه پایین اصلا لیاقت خوبی رو ندارن.. نثرش هم قدیمی طور هست و انشا گونه