نظر سامان برای کتاب مرگ ایوان ایلیچ

"همه چیز همانطور است. گاهی شبنمی از امید می درخشد و گاهی دریای یاس است که به تلاطم می افتد؛ و نتیجه، همان درد و ملال و یکنواختی است! "~ مرگ ایوان ایلیچ.... مرگ ایوان ایلیچ جز ده رمان برتری است که خوانده ام و تولستوی کبیر با قلمی زهرآگین، حقیقت زننده و تلخ مرگ را به ما گوشزد میکند! وقتیکه ناقوس های مرگ به صدا در می آیند، نه تلاش و تقلای پزشکان حاذق، نه پول، نه ثروت و نه حیثیث و آبرو و نه دلسوزی و دعای نزدیکان نمیتوانند حریف مرگ بشوند. چرا که مرگ صاحبخانه است! و برای منی که جوانی دهه هفتادی ام و سی و یک سال سن دارم این رمان تلنگری عظیم بود که بهتر قدر ثانیه به ثانیه زندگیم رو بدونم....   تولستوی ضمنا در این رمان سیستم اداری فاسد (بروکراسی) روسیه تزاری را هم نقد می کند. رمانی است که زمان و مکان نمیشناسد. هیبت اثر به گونه ایست که نسل های آینده پیوسته این رمان را خواهند خواند.