نظر ایرج عاشوری برای کتاب صوتی نهمین روز از ماه نوامبر

یک عاشقانه سطحی مخصوص پاورقی های روزنامه های آمریکایی. از آن دسته مثلا عاشقانه هایی که قند در دل خواننده آب کند و بعد از فراز و فرودهای بازهم سطحی به خوبی و خوشی تمامش کند به همراه یک فرغون نتایج اخلاقی و انسانی. اخیرا یک داستان در همین دسته بندی خواندم که نه اسم کتاب یادم هست نه نویسنده (شاید همین نویسنده بوده باشد) به گونه باور نکردنی، نویسنده کتاب را به دو بخش شخصیت زن و شخصیت مرد تقسیم کرده و حتی به خودش زحمت نداده تا داستان را از زبان دانای کل یا راوی سوم شخص بشنویم چون این جور داستان هه زحمت بیشتری دارد. در دوران گذرای عشق های سطحی، جمله های سخیف، کتاب های هماهنگ با رسانه های اجتماعی و برخوردهای ۸ ثانیه زندگی می کنیم. همه چیز این دوران با ویژگی های آن جفت و جور است. موسیقی تیلور سویفت، عکاسی های موبایلی، هنرهای تجسمی موز روی دیوار و بیشتر فیلم های سینمایی. از اثر هوش مصنوعی هم که نگویم برایتان. می گذرد این موج هم و فرو می نشیند اما این که عمر من کفاف دهد.... خدای داند.