ایده ی اصلی کتاب این است که فقر فقط کمبود پول نیست؛ چون فشار دائمی، استرس، ناامنی و کمبود منابع ذهن را درگیر «بقا» می کند و باعث می شود تصمیم ها کوتاه مدت تر و کمتر منطقی شود. پیامش معمولاً این است که فقر می تواند “توان تصمیم گیری” را کاهش دهد؛ نه اینکه افراد فقیر ذاتاً بی صلاحیت یا بی هوش باشند.