نظر Kiyavash_ برای کتاب رد خون بر پلک‌هایمان

رمان حاضر خوب بود. در نگاه اول ممکن است متوجه شباهت در ایده اولیه داستان با یکی از سریال های نمایش خانگی بشید، اما مسیر کتاب کاملا متفاوت و خاصه (حتی میشه گفت کتاب سال ۱۴۰۱ منتشر شده و سریال ۱۴۰۳) از همه چیز بیشتر اتمسفر کتاب رو دوست داشتم. نویسنده خیلی خوب بلد بود با نمادها بازی کنه، مثلا اونجایی که توضیح می ده که "چرا فرشته عدالت چشم هایش را بسته است؟ " واقعا خواننده ها رو با یه سری مفاهیم و دیدگاه ها درگیر می کنه. شخصیت ها پردازی هم خوب بود و من از شخصیت انصافی و نوری و دیالوگ هایی که برای اونا نوشته شده بود، خوشم اومد. (هرچند یه جاهایی حرف های انصافی حرصم رو در می آورد.) برخلاف خیلی از داستان ها، اینجا هدف " قاتل کیه؟ " نبود، بلکه هدف این بود که بفهمیم عدالت واقعا چیه و چطور شخصیت سینا (وکیل جوان) با این مفهوم دست و پنجه نرم می کنه. از این حرفا که بگذریم، راستش رو بخواید، ریتم داستان یکم مشکل داشت. اوایل کتاب خیلی کش میومد و خسته کننده می شد، اما آخرش سر سرکی تموم شد. در ضمن، جواب خیلی از سوالاتی که طول داستان برای خواننده ایجاد شده بود، توی لفافه گفته شد یا مبهم باقی موند. در کل اگه دنیال یه داستان پر از احساس و بحث های عمیق انسانی هستین، پیشنهاد می دهم این کتاب رو بخونین.