نظر رامین برای کتاب نه حوا، نه آدم

جزئیات زندگی تو ژاپن، از غذا خوردن تا رفتارهای اجتماعی، چنان بامزه و دقیق ثبت شدن که حس میکنی خودت اونجایی. رینری شخصیتی باورپذیر و دوست داشتنیه که آداب و کمرویی ژاپنیا رو به زیبایی نشون میده. یه نتیجه صادقانه: آدم میتونه عاشق تصور یه چیز باشه، نه خودِ واقعیتش. این کتاب برای هر کسی که تجربه عشق بینافرهنگی یا دلتنگی برای جایی رو داشته، عمیقاً ملموس و تأمل برانگیزه. ولی پایان داستان، خود نویسنده، یه خودخواهه که آخرش بیخودی فرار میکنه. ۲۰۰ صفحه عشق بازی درمیاره، میگه عاشقتم، بعد یهویی میگه نه بابا اشتباه کردم و میزنه به چاک. نه خبری از منطق، نه خبری از دل شکستن واقعی. پایانش ضدحال و ناامیدکنندهست. اگه عاشق ژاپنی، از سفرنامه و غذاش لذت میبری. اگه دنبال عاشقانه ی موندگاری، رد شو. امتیاز من: ۶ از ۱۰ (۲ نمره برای ژاپن، ۲ نمره برای ترجمه، ۲ نمره برای رینری و دوتا منفی واسه شخصیت نویسنده و پایانش).