نظر بهنام شهابی برای کتاب صوتی قمارباز

«انسان در تبِ قمار، نه به دنبال پول که به دنبال حسِ مطلقِ قدرت، فراموشیِ خود، و اثباتِ اراده ی آزادِ خویش است؛ حتی اگر این اراده، او را به سوی نابودی بکشاند.» به عبارت ساده تر، قمار در این کتاب فقط یک بازی نیست، بلکه نماد «آزادیِ خودویرانگر» انسان مدرن است. شخصیت اصلی (الکسی ایوانویچ) خودش می داند قمار احمقانه است، می داند می بازد، ولی باز هم دست از بازی برنمی دارد، چون قمار تنها جایی است که منطق و عقل اجتماعی معنا ندارد و «شانس محض» حاکم است. او با قمار کردن، برای لحظاتی از قفسِ عقل گراییِ خفه کننده بیرون می زند، حتی اگر بهایش نابودی باشد. خلاصه: داستایوفسکی می گوید قمار، نمایشِ خالصِ «غیرمنطقی بودنِ ذات بشر» است؛ انسان گاهی ترجیح می دهد با دست خودش ویران شود تا اینکه طبق نقشه ی از پیش تعیین شده ی عقل و جامعه حرکت کند.