نظر Amirabbas Talieh برای کتاب ذهن ناآرام

درود در وهله اول من با نوشتن به به و چه چه موافق نیستم، و قبل از جمع بندی ذهنی نظرم نسبت به این کتاب، کامنت هارو خوندم و متعجب شدم، که صدالبته جای تعجب نداشت چرا که ظواهر آدمی همیشه باید حفظ شود! در قسمت اول این کتاب یک دیکتاتوری به تمام عیار برای ذهن انسان است! تعیین کننده درست و غلط و خوب و بد از دید یک فیلسوف از چند قرن پیش ازین شروع میشه! مولانا جلال الدین! من هیچوقت با حکیم دیدن تنها یک شخص موافق نبودم! چه بسا الگویی برای خوب و بد از این کتاب استخراج کنیم! و مردم را پست و رذیل بدونیم و بگیم راه من راه عدل و حقه! مگر شما کی هستی؟ چه انسان مهمی هستی؟ با اینهمه درست و غلط معین کردن اگر زندگی شخصیت رو بشه چقدر وفادار بودی بهش؟ و هزاران سوالی که یک دیکتاتوری محض بجای یک پژوهش است! با خار خواندن آدمی و خوب و بد کردن و سیاه و سفید دیدن هیچکس به جایی نمیرسه! با خودتان باشد جمع بندی، قبل از هرچیز خوب ببینید، خوب تفکر کنید و گوسفند (پیرو) حرف کسی که اگر یک سایکواتریست پژوهشش بکنه بلاشک نارسیستی و کمی از بیماری های روانی درش مشهود میشه نباشید. احترام اشخاص واجب است ولی نه اشخاص اینگونه! با تشکر از کتابراه