نظر عرفان عبدلی برای کتاب صوتی رویافروشی دالرگات

یادمه دوران کودکی یه کارتونی پخش میشد که توی اون دو نفر در سرزمینی در ناکجا آباد در میان انبوه جعبه ها زندگی میکردن. هر بار بخاطر سر و صدا یا تکان هایی که از اون جعبه بلند میشد میرفتن سراغ اون جعبه (که در واقع حاوی رویاهای یک شخص بود) و به حل مشکل اون رویا در خواب میپرداختند. با خواندن رویافروشی دالرگات اولین چیزی که در ذهنم خطور کرد یادآوری اون کارتون کودکی ما دهه شصتی ها بود. میتونم بگم کتاب فانتزی اوکی ای بود که اجرای قوی ای داشت و بعضی قسمت هاش مثل تلاش یک مرده برای رویاسازی و رساندن یک پیغام به شخص زنده برام قابل تامل بود.