نظر محمدرضا برای رمان وکیل خیابانی

جان گریشام رو با داستانهای حقوقی و توی اتاق دادگاه میشناسیم، اما «وکیل خیابانی» برام یه تفاوت بزرگ داشت. شخصیت اصلی، مایکل، وکیل خوشتیپ و ثروتمند یه شرکت بزرگه که یکدفعه با یه بی خانمان به اسم «دویل» روبه رو میشه و کمکم پی به یه پروندهی کلانِ تخلیهی اجباری بی خانمانها می بره. جذابیتش برخلاف بقیه رمانهای گریشام، نه در معمای حقوقی که در تغییر تدریجی شخصیت اصلی و ول کردن زندگی مجلل برای دفاع از بی پناهان بود. نصف اول کتاب برام یه کم کند پیش میرفت، اونقدر که دلم میخواست یه قتل یا دادگاه مهیجی راه بیوفته. ولی هرچی جلوتر رفتم، بیشتر به مبارزهٔ اخلاقی مایکل علاقهمند شدم. گرچه بعضی بی خانمانها زیادی کلیشهای طراحی شدن، اما دویل یکی از بهیادموندنیترین شخصیتهای فرعی کتابهای گریشام برام بود. پایانش یه کم ایدهآلیستی بود، اما ته دل آدم خوشحال میشه. اگه از دادگاه زدگی کلاسیک گریشام خسته شدی، این گزینه خوبیه.