نظر محمدرضا برای کتاب عشق و یک دروغ

واقعاً کتاب گنگ و عجیبی بود. اولش فکر کردم یه عاشقانه ی ساده ست درباره ی زنی به اسم "عشق" که دروغ بزرگی توی زندگیش هست، اما میدونم چی؟ مارگریت وست تونست منو غافلگیر کنه. نکته ی جالبش اینه که شخصیت اصلی (اون زن) اصلاً شبیه قهرمان های رمانهای زنونه ی معمولی نیست؛ یه جاهایی انقدر سرد و حسابگره که واقعاً آد رو عصبانی میکنه. ولی شاید هدف نویسنده همین بوده: نشون بده عشق بدون صداقت، فقط یه قراردادِ پوچه. اون بخشهای میانی کتاب که گذشتهش فاش میشه، برام خیلی سنگین بود؛ یه جور حس خفگی داشت. تنها مشکلی که باهاش داشتم این بود که گاهی روایت زیادی شاعرانه میشد و از اصل داستان دور. پایانبندیاش رو هم خیلیها دوست ندارن، اما به نظر من کاملاً با روح کل کتاب هماهنگ بود؛ نه خوشبختانه، نه بدبختانه... فقط واقع گرایانه. بهت پیشنهاد میکنم اگه حوصله ی کتابهای کلاسیک با تم روانشناختی-عاشقانه رو داری، از دستش ندی.