نظر محمدرضا برای کتاب میهمانسرای قلعه

«مهمانسرای قلعه» وایمن رو خیلی وقت پیش خوندم و یه جورایی برام تداعی کننده ی همون فضای «سه تفنگدار» بود، با این تفاوت که اینجا خبری از فرانسه نیست و ماجرا توی انگلستان قرن هجدهم میگذره. شخصیت اصلی، جورج سون، از اون پسرهای خوشذوقیه که اولش فقط از روی کنجکاوی وارد ماجرای جولیا (دختری با اصل و نسب مرموز) میشه، ولی کمکم عاشقش میشه. چیزی که منو غافلگیر کرد این بود که وایمن به قول معروف توی این کتاب یه کم از شمشیر و شنل فاصله گرفته و به شخصیتپردازی اهمیت داده؛ حتی میگن این کتاب رو نقطهی عطف کارش میدونن. اون فصلهایی که جولیا دزدیده میشه و جورج دنبالش میدوه، انقدر تند و تنده که واقعاً نمیشه زمین گذاشتش. تنها اشکالش اینه که بعضی از شخصیتهای منفی (مثل دوبورو) یه کم کلیشهای و یکبعدی ان. در کل، اگر عاشق ماجراجوییهای کلاسیک، دوئل و عشقهای پرشور هستی، حسابی کیف میکنی.