نظر محمدرضا برای رمان کلبه عمو تام

راستش خوندن این کتاب برام آسون نبود؛ نه از نظر زبون، که از نظر روحی. «کلبه عمو تام» بیشتر از اون که یه رمان باشه، یه بیانیه ی ضد برده داری توی قالب داستانه. شخصیت عمو تم برای من گاهی زیادی منفعل و فداکار بود تا جایی که دلم میخواست داد بزنم تم رهایی! اما شاید دقیقاً همون فروتنیش بود که باعث شد خیلیها توی اون دوران تحت تأثیر قرار بگیرن. شخصیت اوا یه کم زیادی فرشته گونه و کلیشهای بود، ولی تام، سایمون لگری (اون شرور لعنتی) و ماجرای فرار جورج و الیزا واقعاً قلبمو به درد آورد. کتاب تاریخیِ مهمیه، نه یه شاهکار ادبی از نظر پرداخت شخصیت. خوندنش سخته اما به نظرم ارزش داره برای اینکه بدونیم آدمها تا کجا میتونن ظالم یا مقاوم باشن.