نظر محمدرضا برای رمان دور دنیا در 80 روز

واااای چقدر این کتاب اعتیادآوره! از همون صفحه اول که فیلیاس فاگ شرط میبنده، دلت میخواد سوار بشی بری دنبالشون. چیزی که منو شگفتزده کرد اینه که ژول ورن چطور توی ۱۸۷۲ همچین سفری رو تصور کرده — بدون هواپیما، بدون اینترنت، فقط با قایق و قطار و فیل. پاسپارتو برام بامزهترین کاراکتر بود؛ همیشه تو دردسر میافتاد ولی دلش پاکه. تنها ایرادی که بهش میگیرم اینه که خانم آئودا یه کم شخصیتش سطحی مونده و بیشتر نقش بار اضافی داره تا یک همراه واقعی. ولی اون هیجان لحظه آخری که فاگ متوجه اختلاف ساعت میشه... باورم کن قشنگ ذوق زده شدم. یه رمان ماجرایی کلاسیک که نمیذاره بخوابی.