نظر محمدرضا برای کتاب زنان کوچک

واقعاً چطور میشه این کتاب رو خوند و دلبستهی جو مارچ نشد؟ چیزی که "زنان کوچک" رو برای من فراتر از یه داستان دخترونه میکنه، تلاشش برای تعریف "موفقیت" به شکلهای متفاوته. یه جاهایی از کتاب با خودم گفتم اَه، بث خیلی مظلومنمایش داده شده، اما تهش میفهمی الکات داشت زندگی واقعی و از دست دادنهای واقعی رو نشون میداد. شاید پایان بندی با پروفسور بِر برای جو یه کم شتابزدهست، اما اون سکانسی که جو موهاش رو میفروشه تا مامانش بتونه سفر کنه... هنوزم برام تکاندهندهست. از اون کتابهاییه که هر بار تو سن جدیدی بخونیش، یه شخصیت توش برات قهرمان میشه.