نظر Mohammad Pourmirzay برای کتاب تجاوز به سبک یک جنتلمن

داستانهای داخل کتاب خیلی خوب گوشه‌ای از وضعیت جنایت جنگی رو توضیح داده اما اگه درباره خود جنگ بخوام توضیح بدم این جنگ یک جنگ داخلی پیچیده بود که صربی‌های بوسنی توسط رهبر وقت صربستان تامین مالی و نظامی و.. میشدن. جنگ در سال‌های 1992-1995 ادامه داشته که با پیمان صلح دیتون در ایالت متحده خاتمه یافت اما تو کتابم اشاره شد این جنایت‌ها بعد صلح هم توسط صرب‌ها ادامه داشته. بوسنی بعد از صلح به دو بخش تقسیم شد البته هنوز یک کشور واحد هستش اما کاملا دو بخش شدن، از پلیس، سیستم اموزشی، وزارت خانه و حتی ارتش، همچنین کشور در هر دوره3 رئیس جمهور داره (از هر قومیت یک نفر، مسلمانان، کروات‌ها، صربی ها). بخشی که به مسلمان‌ها و کروات‌های بوسنی مربوط هست (51درصد کل خاک کشور زیر نظر این دو گروه هست) بعد از سی سال همچنان وضعیت شکننده و خیلی بده داره اما درباره خود کتاب تک تک داستانهای‌ها بشدت دردناکن طوری که انگار دارین یک داستان تخیلی خیلی دردناک رو میخونید... اما بدترین و دردناک‌ترین بخش کتاب مربوط به اخر فصل چهارده هست که کسی که داستان رو تعریف کرده میگه اکنون همراه مادرش در استرالیا زندگی میکنن اما بعد از 30 سال هنوز هم میترسن به کشور و شهرشون برگردن، 30 سال غربت، 30 سال مرور ترس‌ها، واقعا وحشتناکه.. کتاب به نظر کتاب کوتاهیه اما انقدر داستان‌های تکان دهنده‌ای داره که خودم حدود ۴ روز طول کشید تمومش کنم!