نظر شهلا سادات حسینی برای کتاب پرتقال کوکی

دلیل وجود فردی مثل الکس مریض بودن جامعه است. در کل کتاب غیر از اف. الکساندر هیچ شخصیتی که اثری مثبت روی الکس داشته باشد وجود ندارد. شخصیت آقای دلتوید و کشیش زندان که مثلاً نقش هدایت و اصلاح الکس را دارند، طوری به تصویر کشیده می شوند که انگار به او نظر دارند. حتی پدر و مادر او نیز که آدم های بدی نیستند، آنقدر خنثی و بی مایه اند و در حدی غرق در دنیای خودشان هستند که نمی توان رویشان حساب کرد. دنیایی که الکس در آن زندگی می کند، تا خرخره غرق در جنایت، فساد و بی تفاوتی است و او هم زاده ی چنین محیطی است.

گرفتن توانایی خشونت از الکس او را به فرد بهتری تبدیل نمی کند، بلکه باعث می شود هرچه راحت تر قربانی جامعه ی مریضی شود که در آن به دنیا آمده است. بنابراین خنثی سازی جنایت کاران از طریق تکنیک لودویکو ظلم در حق آن هاست و راهکار ترحم برانگیز این است که آن ها را در زندان نگه داشت، نه این که به عنوان پرتقال کوکی به جامعه برگرداند. هدف دولت از استفاده از تکنیک لودویکو خیرخواهانه نیست و شخص وزیر مستقیماً اشاره می کند که دلیل گرایش آن ها به چنین راه حلی این است که زندان ها دیگر جا ندارند.

به طور کلی وضعیت در دنیای دیستوپیایی پرتقال کوکی آنقدر بد است که هیچ راه حل موثری برای حل مشکل جنایت و فساد به ذهن نمی رسد. در آخرای کتاب الکس توسط دو مامور پلیس نجات پیدا میکنه و الکس در کمال تعجب می بیند که ماموران دیم و بیلی بوی هستند. (خودت در نظر بگیر جامعه ای که در آن اراذل سابق به مامور پلیس تبدیل می شوند، چقدر وضعش خراب است).

به طور کلی وضعیت در دنیای دیستوپیایی پرتقال کوکی آنقدر بد است که هیچ راه حل موثری برای حل مشکل جنایت و فساد به ذهن نمی رسد. در آخرای کتاب دو مامور پلیس به کمک الکس می شتابند، ولی الکس در کمال تعجب می بیند این ماموران دیم و بیلی بوی هستند. (خودت در نظر بگیر جامعه ای که در آن اراذل سابق به مامور پلیس تبدیل می شوند، چقدر وضعش خراب است).