نظر یاسین صوفی برای کتاب 30 روز

کتاب «۳۰ روز» نوشته مارک رکلاو، از اون کتاب های جمع وجوریه که شاید اول فکر کنی یه کتاب انگیزشی زرد دیگه ست، ولی یه فرق اساسی با بقیه داره: قرار نیست قولای آسمان ریسمونی بهت بده. داستان چیه؟ رکلاو حرفش اینه که دوست من، به جای اینکه بشینی نقشه های یه ساله بکشی و آخرش هیچی نشه، فقط روی ۳۰ روز بعدی تمرکز کن. می گه تغییرای بزرگ از همین بازه های کوچیک شروع می شن. نه حرف عجیبیه، نه فرمول مخفی ای داره، ولی همین سادگی ش باعث می شه بهش اعتماد کنی. چی بگم ازش؟ کتاب پر از جمله های کوتاه و کاربردی ست که می تونی روزی یه صفحه بخونی و یه تلنگر بهت بزنه. نویسنده خیلی رو راست می گه: "ترس و تنبلی هستن، انکار نکن، فقط ۳۰ روز باهاشون بجنگ. " یعنی قرار نیست وانمود کنه زندگی آسونه. یه چیزی که به دلم نشست، تأکیدش روی "عادت های کوچیک" بود. نمی گه از فردا روزی ۵ ساعت ورزش کن، می گه روزی ۱۰ دقیقه شروع کن، ولی ۳۰ روز پشت سر هم. این یعنی شدنی، نه رویایی. کی بخونه؟ اگه حس می کنی همیشه می خوای یه کاری رو شروع کنی ولی هی می افته به تعویق، یا کمال گرایی فلجت کرده، این کتاب می تونه رفیق خوبی برات باشه. نکته اش چیه؟ بعضی جاها زیادی ساده ست و شاید یه کم تکراری بشه. اگه دنبال تحلیل عمیق روان شناسی هستی، این کتاب برات نیست. ولی اگه یه رفیق می خوای که بگه "پاشو، فقط ۳۰ روز تلاش کن ببینیم چی می شه"، رکلاو همینه. خلاصه که کتاب سنگین و فلسفی ای نیست، یه مکمل باحاله واسه آدمی که می خواد بدون شلوغ کاری، یه تغییر واقعی رو تجربه کنه.