نظر Alireza.Khan برای نمایش صوتی در انتظار گودو

در انتظار گودو اثر ساموئل بکت نمایشنامه ای است که با وقاری فلسفی، حماقت مزمن بشر را به تماشا می گذارد. دو مفلوک سرگردان، زیر درختی خشک، منتظر کسی اند که انگار از اول هم بنا نداشته پیدایش شود. این انتظار کشدار، تمثیلی است از عمر آدمی که گاه همه اش صرف دل بستن به وعده های پوچ و چرند می شود. بکت با نثری ظاهراً ساده اما ژرف، پوچی جهان مدرن را چون پتکی نرم بر سر مخاطب می کوبد. گفت وگوها گاهی خنده دارند و گاهی چنان تلخ که لبخند را زهر می کنند. آدم ها حرف می زنند، وراجی می کنند، می لولند، می روند و برمی گردند، بی آنکه گهی به جایی برسند؛ درست شبیه بسیاری از ما. اگر خواننده در پی قصه ای پرحادثه باشد، شاید اثر را کشدار و اعصاب خردکن بیابد؛ اما هنر بکت همین است که از «هیچ»، بنایی عظیم می سازد. این کتاب آینه ای است که بی رحمانه نشان می دهد بشر چه موجود گیج، امیدوار بی دلیل و گاه خنده داری است. اثری سترگ، عبوس، بامزه و جان سخت.