نظر مهسا روحی فر برای کتاب صوتی ویلت

رمان «ویلت» از اون دسته کتاب هایی که بیشتر از اینکه بخواد داستان رو تعریف کنه حال وهوای درونی یک انسان رو زندگی می کنه و تجربه ای آرام، عمیق و گاهی حتی تلخ، اما به شدت واقعی دربرداره. این کتاب مثل قدم زدن در خیابان های یک شهر غریب؛ جایی که همه چیز تازه، ناشناخته و کمی سرد به نظر می رسه اما کم کم زیر همین ظاهر خاموش، لایه هایی از احساس، تنهایی، کنجکاوی و کشف خودِ واقعی آدم آشکار می شه. این داستان، زنی که با دنیای درونش خیلی بیشتر از دنیای بیرون درگیر؛ کسی که نگاهش به آدم ها و اتفاقات، همیشه کمی فاصله دار اما بسیار دقیق و انسانی است. چیزی که ویلت را خاص می کنه، این است که شارلوت برونته به جای تکیه بر اتفاقات پرهیجان، روی ظرافت احساسات وسکوت ها و تردیدها و لحظه های کوچیک اما مهم زندگی تمرکز می کنه انگار داستان مدام از تو می خواهد عجله نکنی؛ بایستی، نگاه کنی و بعد کم کم بفهمی چه چیزی در زیر این اتفاقات جریان داره. اگر بخوام خیلی خلاصه بگم: ویلت یک رمان عاشقانه یا ماجرایی ساده نیست؛ بیشتر یک سفر درونی به ذهن و قلب زنی که سعی می کنه در یک دنیای ناآشنا، خودش رو گم نکنه. من یک هفته با این داستان شبو روز سپری کردم؛ خیلی وقت بود دلم همچین داستانی میخواست و اینم بگم باعث شد کمی رو آستانه صبر خودم بیشتر کار کنم. از راوی های داستان که ۱۰۰ برابر داستان رو دلنشین تر کردن خیلی سپاسگذارم. موفق و پیروز باشین🙏🏻