این کتاب تیغی در غلاف حریر است؛ آرام و لطیف می نماید، اما عمیق می بُرد. بوبن نشان می دهد پلیدی همیشه هیولا نیست؛ گاهی با لباس ادب و چهره ای موجه کنار ما نشسته است. نثرش زیبا و گزنده است؛ جمله هایی کوتاه که هم نوازش می کنند، هم سیلی می زنند. اگر اهل تفکر باشی، مجذوب می شوی؛ اگر دنبال هیجان باشی، شاید کلافه ات کند.