نظر مهدیه فلاح برای کتاب شب‌های روشن

داستایفسکی شب‌های روشن را در سال ۱۸۴۸ نوشت، حدود دو سال بعد از انتشار اولین اثرش. و این یعنی هنوز داستایفسکی آن سبک روایی مخصوص به خود و لحن داستانی خود را پیدا نکرده است. حتی نشانه‌هایی از تأثیرپذیری از بالزاک و پوشکین در داستان‌های اولیه‌اش به چشم می‌خورد. بنابراین این اثر وی جزو ادبیات کلاسیک قرار می‌گیرد. شب‌های روشن داستان یا رمان کوتاه عاشقانه‌ای است که از تنهایی آدم‌ها علی‌رغم زندگی شهری و جمعیت قابل توجه شهر می‌گوید؛ مصداق واقعی بیت رودکی، پدر شعر فارسی، است که می‌گوید: با صدهزار مردم تنهایی/ بی صدهزار مردم تنهایی. با این بیت معلوم می‌شود که تنهایی مسئله‌ی بشر امروز نیست و همیشه با آدمی عجین بوده است؛ فقط شیوه‌ی نگاه و برخورد با این مفهوم در دوره‌های مختلف فرق داشته است و به گونه‌های مختلف با آن مواجه می‌شده‌اند